Bazen Sadece Durman Gerekir

İnsan kendine nasıl yaklaşır?

Kendi hayatını nasıl duyar?

Neyi taşır, neyi bırakır?

Nerede devam eder, nerede durur?

Ve en önemlisi:

Gerçekten kendine ait bir hayatı yaşamaya ne zaman başlar?

Bazen hep ilerlemek zorundaymışız gibi hissediyoruz.

Daha fazla üretmek, daha hızlı karar vermek, daha güçlü görünmek, daha çabuk toparlanmak, daha net cevaplar vermek zorundaymışız gibi.

Ama hayat her zaman hızlanarak açılmaz.

Bazen durmak gerekir.

Kaçmak için değil.

Vazgeçmek için değil.

Kendini yeniden duymak için.

Çünkü durmadığın yerde, neyi sürdürdüğünü de fark edemezsin.

Aynı döngüleri mi tekrar ediyorsun?

Aynı yükleri mi taşıyorsun?

Aynı insanlara, aynı beklentilere, aynı korkulara mı dönüyorsun?

Yoksa gerçekten seçtiğin bir hayatın içinde misin?

CFTR Speaking ve CFTR Coaching çalışmalarında son dönemde en çok bunu konuşuyorum:

İnsan bazen değişmek istemediği için değil, değişirse eski bahanesine dönemeyeceğini bildiği için aynı yerde kalır.

Bu yüzden durmak önemlidir.

Çünkü durduğunda sadece yorulduğunu değil, neyi hâlâ seçtiğini de görürsün.

Bundan sonra burada daha düzenli yazacağım.

Bazen bir reel metninin daha geniş hali olacak.

Bazen bir YouTube sohbetinden kalan düşünce.

Bazen koçluk süreçlerinden süzülen genel bir gözlem.

Bazen de sadece insanın kendine, ilişkilerine, kararlarına ve hayattaki yönüne dair sade bir not.

Bu alanı yeniden canlı tutmak istiyorum.

Çünkü bazı düşünceler sosyal medyanın hızlı akışında kaybolmamalı.

Bazı cümlelerin biraz daha uzun kalmaya ihtiyacı var.

Bugün buraya şu cümleyle dönmek istiyorum:

Bazen sadece durman gerekir.

Çünkü insan, nereye gittiğini ancak durduğunda gerçekten görebilir.

Alper Çifter
CFTR Speaking | CFTR Coaching
Stratejik Karar & Netlik Koçu