Ben hep Kalabalık kaldım.
Sen’din;
Yalnızlıklarının içinde,
Kendi yanından geçerken kendine omuz attıktan sonra,
“Önüne Baksana!” diye bağırarak kendinle kavga eden.
Ben hep Kalabalık kaldım.
Sen’din;
Yalnızlıklarının içinde,
Kendi yanından geçerken kendine omuz attıktan sonra,
“Önüne Baksana!” diye bağırarak kendinle kavga eden.
Yorum bırakın | tags: önüne baksana, bağırmak, ben, darbe, kalabalık, kalmak, kavga, kendi kendine, omuz, sen, sol, tadımlık, yalnızlık, yalnızlıklar, şiir | posted in Genel, Şiir'imsi
| P | S | Ç | P | C | C | P |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 2 | 3 | 4 | |||
| 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
| 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | |
Pes etmenin şekil değiştirmiş hali denilebilir buna.
İnat'la devam etmek olabilir adı.
Kendi kendini afişe etmek
ya da hayatının her anına bir virgül yerleştirmek.
Nasıl açıklanacağı değil, nasıl algılanacağıdır bunun yolunu çizen.
Yani, Ben değil, Sen'sin.
Burası da böyle bir yer işte.