Klavyeleri sevmiyorum;
Ama bu klasik bir yazar özentisinin klişesi değil:
“Daktilo daha hayat dolu” diyen.
Çünkü, benim derdim,
Bilgisayarla ya da Monitörle değil,
‘Klavye’ ile.
Her hangi bir tuş takımı ve iki elle yazmak,
İster çok ister az ses çıkarsın,
‘Solaklık’ımı elimden alıyor.
Bunu sevmiyorum işte.
Ve bu özelliği kaybetmemi,
Şu anda bana bunları yazdıran basit bir tükenmez kalem engelliyor.
Ve Evet,
Çok Şükür şimdilik dertlerim bu boyutlarda.
Yorum bırakın | tags: çok Şükür, özellik, basit, basit bir tükenmez kalem, benim, bilgisayar, boyut, daktilo, dert, ekran, engel, evet, klasik, klavye, klişe, monitör, ses, sevm, solak, yazar özentisi, yorum, şimdilik | posted in Önden Bir Kahve Alır mıydınız ?
| P | S | Ç | P | C | C | P |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 2 | 3 | 4 | |||
| 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
| 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | |
Pes etmenin şekil değiştirmiş hali denilebilir buna.
İnat'la devam etmek olabilir adı.
Kendi kendini afişe etmek
ya da hayatının her anına bir virgül yerleştirmek.
Nasıl açıklanacağı değil, nasıl algılanacağıdır bunun yolunu çizen.
Yani, Ben değil, Sen'sin.
Burası da böyle bir yer işte.
alpercifter.com