Aşık olmanın güzellikle alakası olmamasıdır, onu gerçek dışıymış gibi gösteren;
çünkü belirli denklemleri ve işlemleri yoktur.
Iron Maiden’ın dediği gibi “Beauty not needed here – Burada güzelliğe ihtiyaç yoktur”dur Aşkın parolası.
Ve daha da güzeli, parolayı kimsenin bilmemesi ve şaşırmaya devam etmesidir.
Güneş, insanın kendisiyle ilgili olan duygularını dışarı çıkartırken,
Yağmur, bir başkasıyla ilgili duygularının tohumunu besler, güneşin çıkarrtığı egosantrik olanları eritirken
Ve bu yüzden adı Rahmet’tir.
Yağmur, Güneşe bağırarak :
– “Sen Şımarttın hepsini. Ve kafalarını karıştırdın. Şimdi sıra bende.” der ve ekler:
-“Senin kendilerini kullanarak şımarttıklarını, yine kendilerini kullanarak Aşık etme sırası bende”
Her iki tarafa da adım atabilen insanlar,
“sadece” bir tarafta olanlar tarafından sevilmez ve neredeyse nefret edilirler;
çünkü zordur yaptıkları:
‘her iki tarafı da birleştirmeye çalışma işlemi’.
Ama onların hayali de, bu birleşme gerçekleştiğinde kalmayacak taraflar
ve ortaya çıkacak “Bir”dir.
Mekanın Cennet olsun Cem Baba:
Türk Solu’nun ve İslamiyet’in elllerinden aynı anda tuttuğun için Eyvallah.
Ve bu elele tutuşmada, Türk Rock’ına Türkçe dersi verdiğin için de Eyvallah.
Pes etmenin şekil değiştirmiş hali denilebilir buna.
İnat'la devam etmek olabilir adı.
Kendi kendini afişe etmek
ya da hayatının her anına bir virgül yerleştirmek.
Nasıl açıklanacağı değil, nasıl algılanacağıdır bunun yolunu çizen.
Yani, Ben değil, Sen'sin.
Burası da böyle bir yer işte.
alpercifter.com 