Tag Archives: aşk

Şifre

İhtimal umuttur

Bulutları pamuk sanan çocuklar belki vardır hala

eğer gökyüzüne bakmak akıllarına geliyorsa

Aşklar sigara kokar

Ağaç kökleri geçmiş

Yapraklar bugün

En küçük bebek ağladığında

İçimizdeki en yaşlı anlar ne demek istediğini

Ve yaşlandıkça gökyüzüne bakmaya yeniden başlar insan

Görünmeyen bir tasması vardır her kedinin

Ve her çocuğun henüz yağmamış bir yağmuru

Bu yüzden

yaşlandıkça daha az uyur insan

daha fazla gökyüzü görebilmek için

ve bu yüzden çocuklar rahmettir

kediler hep  yaklaşmak isterlerken çapraz yürüyüşleriyle

Adımlara, gökyüzüne ve son kibrite dikkat


Gör(me)mek’i Becerebilmek

Sesinin Büyüsünü,
Kokusunun Uyarısını,
Dokunuşunun Elektriğini,
Tadının Nadirliğini
Gözlerimiz “ille de Güzellik” diye tutturarak yok eder.

Ve bizler de ukala bir şekilde “Gördüğümüzü” iddia etmeye devam ederiz.


Çık Aradan

Bir intiharın hemen ardından işleyebildiğimiz tek cinayet Yazmak,

Kendi aleyhimize propaganda yaptığımız tek siyaset Aşk’tır.

Hiç bir yerde görmediğimiz halde sorgusuz takip ettiğimiz Şeytan’ken,

Her yerde görüp inanmaktan kaçtığımız Allah’tır.


Kağıttan Yumruklar

Ben sadece konuşmaya çalışıyorum, ama yazarak. 
Çünkü yazarak konuştuğunda, hep karşında birinin var olduğunu hissedersin.

Kalemler ses tellerin, kağıt da dilin oluverir bir anda.

Aşık olmayı da becerebilirsin o zaman henüz tanışmadığın birisine,
çünkü yazdığın kelimelerin haberi yoktur tanımadığından.

Yumruk yumruğa girdiğin her kavgadan galip çıkarsın yazarken, 
çünkü zayıf noktalarını göremez kelimeler.

Soruları aradan çıkararak zaman kazanırsın yazarken, 
her yazdığın başka birisinin cevabı olur;

Yazmaya devam etme zorunluluğun da bundandır.


Aşk; Bir Yerlerde Şımarmaya Devam Eder, Sahneye Çıkmadan Önceki Son Hazırlıklar Misali

Binanın dışından basmaz zile hiçbir zaman Aşk;
zil çalar ve sen onu delikten göremezsin,
kapıyı açarsın ve karşındadır.

Telefonla aramaz seni
“müsaitsen geliyorum” demek için.

Uykuda olup olmamana da aldırmaz;
ama uyandırmayı sever seni ses çıkarmadan.

Ne istediğini ya da ne istemediğini de bilmez aslında;
onun canı ne istiyorsa onu getirir gelirken
ve ilginç bi’ şekilde ikna eder seni,
neyi isteyip neyi istemediğine

İyi veya kötü biri olman da değildir derdi;
çünkü seni bazen iyi bazen de kötü biri yapma yeteneği zaten doğuştan vardır Aşk’ın.

Ne tür kitaplar okuduğunla ya da ne hakkında yazdığınla da ilgilenmez;
sonuçta o geldikten sonra onun hakkında yazmaya başlayacağından emindir.


Kalem & Kağıt Bulundur Hep Yanında, Ne Zaman Aşık Olacağını Bilemezsin Çünkü

Aşık olmakta o kadar da büyük bir sıkıntı yok,

Sıkıntı Aşık olarak kalmakta.

 

Çok fazla kafa karıştırıcı şey var etrafta,

Ve hepsi Aşk’a iyi gelmeyen türden.

 

Beynin mantık aradığı da yalan,

Çünkü ruhtur asıl arayan ve bulamayan ya da aramayan ve bulan.

 

Beklemek diye de bir formülü yoktur hem,

Cesaret diye de.

 

‘Çok mu uzaktayım’

‘Kaçırdım mı acaba’ şüpheleri de yersizdir.

 

Şımarıktır çünkü aşk ve görmemiştir aynı zamanda.

Bu yüzden bir şekilde büyük bir gürültü kopararak gelir,

Duymamana imkan olmayan.

 

Fark etmek için tek yapman gereken,

Gürültünün geldiği yerek doğru göz ucuyla hafiften bakmaktır,

Gerisini beynin tamamlar

Ve nur topu bir illüzyonun olur, yeniden.

 


Savaşk

Aşık olmaktan korkan insanlar,

Savaş çıkarmaktan korkmazlar.
Çünkü,

Aşk’taki inancında tek başınasındır

ve silahın sadece Sen’sindir.

Ama Savaş’ta,

Senin inandığına inanacak yüzlercesini bulabilir

ve başkalarını farklı farklı silahların olarak kullanabilirsin.
İşte bu yüzden etrafta çok az Aşık görürsün, Savaşanların sayısını tahmin bile edemezken.


İlişkilerdeki Serbest Dalışlar

“…Her gece çıktığımız bir yer yok,
Heybeliada’ya bile gitmedik uzun zamandır.

İkimizden biri gittiğinde bir diğeri ölmeyecek.
Başkalarına da güvenebiliriz tabii ki.
Aidiyet duygusu kısa sürelidir sonra kaybolur.
Heyecan da azaldı, kaybetme korkusu da.

Artık o kadar da zararlı olmayan iki tane alışkanlığız birbirimize
ve ikimizin de üzerinde her hangi bir uyarı yok.
İlk aşk olmadık, son aşk da olmayız bu gidişle.

Ama sağlam güzellikte günlerimiz oldu,
şimdikilerin sıradanlığına bakınca neredeyse inanılmaz olan günler.
Olumsuz şeylerden bahsetsek bile en azından dürüstüz,
Hem, hangi ilişkideki insanlar bizim gibi dürüstler ?
Birbirimizi kandırmayı uzun zaman önce bıraktık,
çünkü biz temiz kalpli insanlarız,
Daha doğrusu temiz kalpli alışkanlıklarıyız bir diğerimizin…”

……

– Alper ? Alper ? Alpeeeer ? Hişşşttt, sana diyorum. Ne oldu yine, ne düşünüyo’sun ? Daldın, 10 dakikadır burada değilsin !

– Hmm, yok ya dalmadım. Yok bi’ şey. Kahve içmeye gitsek mi ?

– Tamam, gidelim ama, söz ver: Haftasonu Heybeli’ye götüreceksin beni.

-Heybeli’ye mi ?

-Evet. Uzun zamandır gitmedik.

-..

-Alper, Alpeeer?

-..


Derilerimizin Altındaki Gerçek ve Kıskançlıktan Deliren Evetler

Gerçeküstü var,

ama bizim bildiğimiz “Gerçek”in seviyelerine inmediği

veya biz onun seviyesine yükselemediğimizdendir, yok zannetmemiz.

 

 

Arayan, ama inanmayı çoktan bırakan birine üç harfli bir kelime olmaktan öteye gidemeyen aşktır.

İnsanlardan koşarak kaçarken kendinle çarpışmaktır.

Lokmaya ya da damlaya hasret kalmış, aç ve susuz bir insan için sofradır gerçeküstü.

Mükemmellik’i, ona kusur ararken, tüm kusurları yolda düşürerek bulmaktır.

Lale yapraklarını gül yapraklarına karıştıramayanın bulamadığı formüldür.

Açık seçik ortada duranın üzerinden atlayarak kaybolmaktır.

Aman vermeyen bir zalimin elindeyken kokusu duyulan bir bahçedir.

Nedenlere inanarak sonuç karşısında selam durmaktır gerçeküstü olan.

Hayır denildiği zaman açılan, ve bütün evetleri küstüren kapıdır gerçeküstü.

 

 

Ve gerçeküstü; her “Gerçek” dediğimiz şeyin altından bize bakandır.


Modern İnsanın Antikalığı

Sabaha kadar uyanık kalmaya karşı kendini savunacak bir bahanesi olması için üretti kahveyi insan.

 

Her gününün bir öncekiyle aynı olduğunu fark ettiği ve güneşe bakmaktan utandığı zaman,

arkasına saklanabilmek için icad etti güneş gözlüklerini.

 

Evde yalnız kaldığında kendi duvarlarına bakmaktansa, başka insanların sanal duvarlarına bakıp ‘benim duvarım daha dolu’ diyebilmek için kurdu facebook’u.

 

Birlikte yaşadığı hayvanlarıyla bile yemeğini paylaşmaktan kaçınması yüzünden paketledi evcil hayvan mamalarını.

 

Ölümü engelleyemeyeceğini anladığında karar verdi insan, Doğuma hükmetmeye.

 

Soyut olarak verdiği değeri birbirine göstermeyi beceremediğinde basmaya başladı parayı.

 

Sarılmaktan çekindiği için yastıklara uzun ve ardına kadar açık kollar dikti.

 

Düş(ün)mekten korktuğu için, akıllı telefonlarının ellerini bırakmadı hiç.

 

‘Aşk’ yaparken göz çıkarmak gerektiğini hiç anlayamamasından dolayı, bakamadı başka insanların aynalarına.

 

Ruhunun, Bedeninde yarattığı ağırlığı taşıyamayacağını düşündüğü için onu ilk fırsatta yok pahasına sattı.

 

Godot’nun gelmesinden korktuğu için her istasyonda aktarma yaptı insan.

 

İnsan kelimesinin içindeki ‘inan’ı bile farketmedi acelesinden

 

Ve inanmanın içinde gizli olan o ‘an’ı.