Tag Archives: ama

18/09/2013

İnsanlara “Cool” Gözükmek için Onların ‘Kul’u Olma Tehlikesi

Evrene “Pozitif Enerji” göndermek çok “Cool”,
‘Hayırlısı neyse o olsun’ demek o kadar cool değil.

Kuantum Kuramı’ndaki “Tek Gerçek Enerji Ağı”nın her yere bağlı olduğuna inanmak çok “Cool”,
‘Allah’ın her yerde olduğu’na inanmak o kadar cool değil.

“Kelimelerin Olumlu ve Olumsuz Etkileri” olduğunu bilerek davranmak çok “Cool”,
‘Özel Duaları’ okuyarak kendi hayatını etkilemeyi istemek o kadar cool değil.

Uzun saçlı, Küpeli, Dövmeli bir adamın Umursamaz Davranışları çok “Cool”,
ama yine aynı adamın Ayet ve Hadis paylaşması o kadar cool değil.

Yorum bırakın | tags: Allah, ama, ayet, bağlı, cool, davranış, dövmeli, enerji, evren, Hadis, hayat, inanmak, istemek, küpeli, kelimeler, kendi, kuantum, kulluk, kuram, olsun, olumlu, olumsuz, pozitif enerji, tek, tek gerçek enerji ağı, umursamaz, uzun saçlı | posted in Şiir'imsi

01/09/2013

Derilerimizin Altındaki Gerçek ve Kıskançlıktan Deliren Evetler

By alpercifter

Gerçeküstü var,

ama bizim bildiğimiz “Gerçek”in seviyelerine inmediği

veya biz onun seviyesine yükselemediğimizdendir, yok zannetmemiz.

Arayan, ama inanmayı çoktan bırakan birine üç harfli bir kelime olmaktan öteye gidemeyen aşktır.

İnsanlardan koşarak kaçarken kendinle çarpışmaktır.

Lokmaya ya da damlaya hasret kalmış, aç ve susuz bir insan için sofradır gerçeküstü.

Mükemmellik’i, ona kusur ararken, tüm kusurları yolda düşürerek bulmaktır.

Lale yapraklarını gül yapraklarına karıştıramayanın bulamadığı formüldür.

Açık seçik ortada duranın üzerinden atlayarak kaybolmaktır.

Aman vermeyen bir zalimin elindeyken kokusu duyulan bir bahçedir.

Nedenlere inanarak sonuç karşısında selam durmaktır gerçeküstü olan.

Hayır denildiği zaman açılan, ve bütün evetleri küstüren kapıdır gerçeküstü.

Ve gerçeküstü; her “Gerçek” dediğimiz şeyin altından bize bakandır.

Yorum bırakın | tags: aç, açık seçik, ama, aman vermek, arayan, aşk, çarpışmak, üç harfli, bahçe, bizim, damla, evet, gül, gerçek, gerçeküstücülük, gidemeyen, hasret, hayır, insan, kaybolmak, koku, koşmak, kusur, lale, lokma, selam, sonuç, susuz, yaprak, yok, yol, zalim | posted in Şiir'imsi

01/09/2013

Güzellik Çirkinleştirir

By alpercifter

Güzellik, kişiden kişiye değişmez,

Kişi, güzellikten güzelliğe değişir.

Dış Görünüşün belli bir orantısı vardır,

Ama kişilerin nerede başlayıp nerede biteceklerini belirleyen bir oran yoktur.

Bu sebeptendir, etrafta gezen güzel insanlardan çok,

Yarım kalmış, Tamamlanmamış, Eksik ve en önemlisi İçiyle Dışının uyumu sağlanamamış insanlar görmeniz

Yorum bırakın | tags: ama, belli, Bir, eksik, güzellik, iç dış, insan, kişiden kişiye, oran orantı, tamamlanmamış, yarım kalmış | posted in Önden Bir Kahve Alır mıydınız ?

26/08/2013

Onlarla oynamayı seven bir Yazıdan-Adam olsam da,
bilirim aslında Kelimelerle Şaka olmayacağını.
Çünkü iki kelimeyi bırakın, iki harfin bile birbirlerine sürtünmesiyle çıkacak kıvılcımlardan,
hangi Okuyan’ın alev alıp yanmaya başlayacağı,
Yazan’ın kontrolünde değildir son noktanın mürekkebinin kurumasının ardından.

Ve tahmin edilenden çok fazla çıkar bu yangınlar; çünkü çoğu rapor edilmez.

Kendi Çapımda bir emniyet sistemi geliştirdim ama.
Yazmayı tamamladıktan sonra bir sigara yakıp, en az üç dört kez dolanıyorum kelimelerin arasında, bir şey olacaksa ilk bana oluyor.
-taktığı tüpün gaz kaçırıp kaçırmadığını, yaktığı çakmağı birkaç kez tüpün etrafında gezdiren tüpçü gibi-

Ve yine onun kontrol mekanizmasında olduğu gibi, eğer bir terslik olacaksa,
İlk olarak bana ve en yakınımdakilere oluyor.

Yorum bırakın | tags: ama, ateş, çakmak, gibi, ilk, kelimeler, kontrol mekanizması, kıvılcım, okuyan, rapor, sigara, size, tahmin, tüpçü, terslik, yakınımdakiler, yangın, yazan, yazar(n)ın emniyet sistemi, yazıdan adam | posted in Genel

21/08/2013

Anlarsa Şımararak Kaçar

By alpercifter

boş ama buruşuk bir kağıttı

yanlış yerde duran çiçeksiz ama su dolu bir vazoydu

kablosuna dokunduğunda sana bir miktar elektrik akımı veren amfiydi

gitarın olmayan mi teliydi ve bir mi telinin daha olması değiştirmiyordu bu gerçeği

rüya ile uyku arasında göremeyeceğin bir şeydi

birbirlerini ateşe vermeden önce, birbirlerine sarılan tahta parçalarıydı

yanıp sönen yeşil-sarı ışığın yanındaki, yanıp sönmeden sabit kalabilen yeşil ışıktı

pencerenin sağ alt köşesinden içeri girmeye çalışan rüzgar çetesiydi

mor gömlekteki bir kartal kanadıydı

bir tek kibritin 8 çakmağa üstün gelmesiydi

dördüncü kahvenin ikinci yarısıydı
ya da ikinci kahvenin soğuk son yudumu

olmayan bir kapının büyük anahtarıydı

bir delideki inanılmaz zekanın ispatıydı

çıplak bir bedendeki görünmez elbiseydi, pencerenin sağ alt köşesinden içeri girmeye çalışan rüzgar çetesinin içine dolmaya çalıştığı

yamuk ama derin bir izdi yastıktaki

ya da küçük gümüş bir yılandı

cehenneme yağan karın bir tanesi

ya da yavru bir kedinin intikam duygusuydu.

Yanlış hatırlamıyorsam; bunlardan birisiydi Aşk.
Ya da her zaman en yanlış hatırlanandı.

Yorum bırakın | tags: ama, aşk, boş ama buruşuk kağıt, derin, Kahve, kartal, yamuk, yastıktaki iz, zaman, şiir, şımarık | posted in Şiir'imsi

03/08/2013

Taşın Çatladı, Toprağın Kurudu, Altının Artık Bizim İstanbul

By alpercifter

Leylekleri göremediğimiz için,
bu şehir bizi martılarla avuttu hep.
Yüzemediğimiz denizi seyrederken onlar da hep kahkahalar attılar üzerimizden hızlıca süzülürken.
Obeziteye yakalanmış şehrimiz büyürken,
biz onun kaldırım taşlarında yürüyerek zayıflama hayalleri kurduk.
Sokaklarına gizlenmiş aç insanları görmek yerine de,
önümüzdeki duran tabakların fotoğraflarını paylaştık hep.
Güneş bu şehirde biraz fazla uğramaya başladığında mızmızlandık hemen;
sonra her yıl bir haftalığına güneşin ayağına gittik.
Cesaretimiz, korkmuyor numarası yapmamızdan geldi her zaman.
Başlangıcı unutarak sonun gelmesini engelleyebileceğimizi sandık.
Beyaz gömleklerimiz kirlenmesin diye klimalara sarılırken,
elimizi sıkmadan önce elini üstübüyle silen ustalara sahte dişlerimizi göstererek gülümsedik.
Yedi tepesiyle övündüğümüz şehre hiç yukardan bakamadık,
bizde binaları yükselttik.
Ve bu şehir bizi martılarla avutup, köpeklerle korkuturdu hep;
ama artık,
köpekler bizden korkarken, martılar eski neşelerini kaybettiler.