geceyi köşeye sıkıştırmanın tam vaktidir, saat 04:17 civarı..
çünkü artık, ne güneş batarkenki kendine güveni ve ukalalığı kalmıştır gecenin,
ne de senin üzerine milyon tane farklı düşünceyi yollamaya yetecek kadar karanlığı..
artık sadece yan yana duran 4 rakamdır, üst üste iki noktayla ayrılan..
ve şimdi sen,
bir geceyi daha atlatmanın haklı gururu ve şımarıklığıyla karanlığı delecek ilk ışınları beklersin,
gece ayını ve yıldızlarını alıp gitmeye hazırlanırken ..
ve sen, bu yaşında ve bu bilincinde yine aynı hatayı yapar,
sabahların çok daha ağır, acımasız ve patavatsız olduklarını unutursun bir kez daha.
-04:21
Tag Archives: ağır
Kornea Tozu
yüzündeki aynanın kırılarak yere inmesiyle, artık kendimi değil,
seni görebilir hale gelirim sana baktıgımda;
dilinde dikenler biter,
ve bir çift kelepçe gözlerinin arkasında gizlenirken
kulağıma tuhaf bir siren sesi gelir senin her nefesinde
ve kelimelerini bana doğrulttuğunda artık beni yakalamaya çok yakınsındır,
ben ellerimi yavaşça havaya kaldırırken
kırmızı bir mumun ışıkları yanıp sönmeye devam eder..
CFTR Speaking 