Geldi

Kırmızı yere damlıyor
Şizofren kedilerin tüyleri diken diken
Kafanın iyi olması pahalı
Kalbinin iyi olması sağlam ama yorucu
Yırtmadan önce bir kez daha düşün
En ufak bir ses çok şeyi kırabilir
Çatlaklardan sızan altın
Yeşil peçeteler yetişmiyor
Kediler aynı zamanda birer psikolog
Ama koltuğa uzanan yine kendileri
Geçmişi hep analog yaşadın
Bu yüzden şimdiki dijitalin sevimsizliği
Beyaz ışıkları hiç sevemedin
Ama boş beyaz kağıtlar hep tahrik ediciydi
Bir uğultu bahçesiydi damarların
Sen her zaman delikanlıydın
Akort etmek için çok üşengeçtin
Belki de değişikliğe karşıydın
Inanmak hep güzeldi
Ve güç sendeydi en zayıf anında bile
Küçük bir adımdı senin ölçülerinde
Zaten derdin devasa da olmadı hiç bir zaman
Akmasa da damlardı zamanın
Siyahlar beyaz olmayı hayal ederlerdi hep
Ve olurlardı da
Köşeyi döndüğünde sağdan ikinci düşünceydi seni yoran
Bazen bir kedinin kuyruğu
Bazen kalbinin iyiliği
Bazen de kırmızının akışlanlığı kurtarırdı seni hep
Ama genelde boş beyaz bir sayfa
Ve bir kaç parmağın harfleri pataklaması ile sonlanırdı terapin.


Yorum bırakın