Parmak-izlerim donmuş demirde kaldı ve normalde güneşten koşarak kaçan ben, şimdi bir çakmağın sarımtırak alev taklidi yapmasını bile özledim..
Şarkı sözlerine gizlenmiş ruhum,
Sololarda dışarı kaçmaya çalışıyor şimdi o melodilerin içinden..
Ve ufak mutlulukların en tehlikeli olanlar olduğunu bilen bir adam olarak, ben, izlerini kaybetmiş parmaklarımla,
Donmuş demir kadar soğuk olmayan ama ondan daha duygusuz olan klavyenin tuşlarına basarak,
ruhumu tekrardan şarkı sözlerinin içine gizlemeye çalışıyorum..
Ve yine çakmağın o sahte-acınası sıcaklığına emanet ediyorum son sigaramı..
alpercifter.com 
Yorum bırakın