sahteliğin sana o kadar yakışıyordu ki,

inanmaktan başka bi’ şey yapamazdım.

üstelik bütün ceplerim ukala gerçeklerle doluydu sana gelirken..

ama, kendim kaşındım

ve önlem olarak,

ikinci kez yanına gelirken bütün ceplerimi boşaltıp, salondaki masanın üzerine bıraktım içindekileri;

salaklığımı biraz olsun kendimden gizleyebilmek

ve “hiç gerçeğim yoktu zaten” diyebilmek için..